Παρακολουθώ με ευλάβεια και δέος, την πορεία ζωής του πιο σύγχρονου Αγίου της εκκλησίας μας. Μαθαίνω για τον πόλεμο που δέχτηκε, για την απαξίωση από ανθρώπους της εκκλησίας επίσης. Ταπεινός, σεμνός, αθόρυβος, αρετές που πρέσβευε.

Βρέθηκα κι εγώ στην Σουρωτή. Ένα ταξίδι που πραγματοποιήθηκε για εμένα. Για την επιτυχή έκβαση της υγείας μου, ύστερα από το σοβαρό μας τροχαίο.

Λίγες μέρες πριν, η Μαρία με ρώτησε: γιατί εσένα το βλέφαρο σου είναι τόσο έντονο και εμένα όχι;

Της εξήγησα πως φαίνεται πολύ έντονο, καθώς τα οστά του προσώπου μου έσπασαν με το τρακάρισμα μας, με συνέπεια να φαίνεται πιο έντονο ίσως παραπάνω από όσο θα έπρεπε.

Καταλαβαίνεις πως σώθηκες από θαύμα μου, λέει αφοπλίζοντας με ακόμη μια φορά.

Ναι της απαντώ, το ξέρω.

Μιλάς όμως σαν να μην κινδύνεψες, να μην υπόφερες ποτέ, επέμενε.

Μα ζω, είμαστε εδώ. Πέρασαν δέκα χρόνια.

Θυμάμαι βλέποντας τον βίο του Αγίου, την δική μου επίσκεψη.

Ήταν λοιπόν εκείνο το ταξίδι το 2015. Αν θυμάμαι καλά ήταν Σεπτέμβρης ή Οκτώβρης, δεν έχει σημασία αυτό.

Σημασία έχει το νέο μου ταξίδι σε αυτόν τον Άγιο Τόπο. Θέλω να το ζήσω, όπως πρέπει, όπως εγώ αισθάνομαι. Να πάω εγώ και όχι να με πάνε.

Να περπατήσω με τα πόδια μου, όχι με τις πατερίτσες όπως μπορούσα τότε να περπατήσω. Να ανέβω και να κατέβω μόνη μου. Να σκύψω και να φιλήσω το χώμα που τον αγκαλιάζει, γιατί τότε δεν μπορούσα καν να σκύψω.

Να περπατήσω στη μονή και να γίνω έστω για λίγο ένα μαζί του.

Τότε πήγα για άλλους. Τώρα πάω για εμένα.

Τότε κουβαλούσα βάρος. Τώρα έχω πετάξει τα βαρίδια, που έλεγε και Εκείνος.

Πόση σοφία κρύβει αυτή η φράση Του. Πετάξτε τα βαρίδια!

Πολλές συγκυρίες με φέρνουν στον δρόμο Του.

Τότε πήγα για όλους τους λάθος λόγους.

Τότε πήγα για όλους τους άλλους. Τώρα πάω μόνο για Εκείνον.

Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῶν Φαράσων τὸν γόνον, καὶ τοῦ Ἄθωνος κλέϊσμα, καὶ τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος ὁσίων, μιμητὴν καὶ ἰσότιμον, Παΐσιον τιμήσωμεν πιστοί, τὸ σκεῦος χαρισμάτων τὸ μεστόν, ὡς συντρέχοντα ταχέως τοὺς εὐσεβεῖς, τοὺς πίστει ἀνακράζοντας, δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.