Άνοιξες ποτέ τα μάτια σου για να δεις με πόση ομορφιά έφτιαξε ο Θεός τούτη τη πλάση;

Άγγιξες ποτέ σου ουρανό;

Να νοιώσεις, πως ψυχή και αέρας γίνονται ένα.

Ανέβηκες τόσο ψηλά ώσπου να βλέπεις τη Γη να ενώνεται με το Άπειρο;

Αισθάνθηκες πως είσαι σαν μια μικρή σταγόνα σε τούτο τον ορίζοντα;

Πόνεσες τόσο ώστε να παρακαλάς το Θεό να σε λυπηθεί;

Γνωρίστηκες με την Αγάπη;

Είδες σε χείλη χαμόγελο που να κάνει το πρόσωπο, να λάμπει πιο πολύ και από τον Ήλιο;

Κοίταξες μάτια και να είδες μέσα τους όλο το απέραντο της θάλασσας;

Κλείστηκες σε αγκαλιά που να σε έκανε να πιστέψεις πως γεννήθηκε για σένα;

Ένοιωσες τη ψυχή σου να γαληνεύει δίπλα σε μια άλλη;

Βρήκες άνθρωπο που οι καρδιές σας να χτύπησαν σα μία;

Έγειρες στον ώμο του και άνοιξαν οι πόρτες του Παραδείσου;

Έκανες έρωτα και άγγελοι γύρω γύρω σου γλυκοψιθύριζαν;

Κάηκες ποτέ σου από δάκρυα ψυχής;

Λες Ευχαριστώ, Παρακαλώ, Συγνώμη;

Βρήκες τα δικά σου Κύθηρα;

Πρόλαβες το πλοίο της γραμμής;