Είναι Αύγουστος και οι σιωπές είναι κρυμμένες σε ένα κοχύλι που ξέβρασε στα πόδια μου η θάλασσα. Έχει πολύ κόσμο, το φέρνω κοντά στο αυτί μου και τις ακούω, ολοκάθαρα.
Μου λένε τόσα πολλά, τόσο όμορφα λόγια
Είναι Αύγουστος και σε λίγες μέρες γιορτάζει η Παναγιά, η μεγάλη μητέρα όλου του κόσμου.
Και εγώ προσεύχομαι, να έχει καλά αυτούς που αγαπώ σε κάθε γωνιά, να τους προσέχει, να τους δίνει δύναμη.
Και εγώ προσεύχομαι για τις ψυχές αυτών που αγαπώ, να τους δίνει γαλήνη.
Φέρνω και πάλι στο αυτί μου πολύ κοντά, το βρεγμένο μου κοχύλι. Οι σιωπές, έγιναν φωνές, ήρεμες, γεμάτες αγάπη προς εμένα.
Είναι Αύγουστος και με μαγεύει πάλι το φεγγάρι
Αγαπώ, πιστεύω, γνωρίζω, αισθάνομαι, προσμένω το θαύμα!
