Εγώ, εσύ κι οι δρόμοι…
Ατελείωτοι,ανοιχτοί δρόμοι
Σε εικόνες, σε προκλήσεις
Νύχτες καλοκαιρινές
Και βροχή,πολύ βροχή
Μια βροχή εξαγνισμού
Χιλιάδες στάλες.Πόσες στάλες αλήθεια, θαρρείς χρειάζονται, για να μας ξεπλύνουν
Πόσες σταγόνες βροχής…
Αν νοιώσεις πόνο να διαπερνά τη καρδιά σου,ψιθύρισέ της
Αν νοιώσεις μόνος,κλείσε απλά τα μάτια και χάιδεψε την
Ακούμπησε το χέρι απαλά στο στήθος
Ταξίδεψε μαζί της όπου εσύ θέλεις… πήγαινε την,στην καλύτερή της ανάμνηση και θα δεις πόσο γρήγορα θα αλλάξει ο παλμός
Θα δεις πόσο γρήγορα θα αλλάξει ο ρυθμός της
Μίλα της σιγά και πες της, να μη φοβάται
Πες της πως δεν είναι μόνη.Πως ποτέ πια δεν θα είναι μόνη
Μίλα σε εκείνη
Γιατί…
Μπορείς αν το θες από εμένα, να κρύψεις όλους σου τους φόβους
Μπορείς αν το θες σε εμένα, να δείχνεις πως είσαι ευτυχισμένος
Μπορείς αν το θες να με πείσεις κιόλας
Μπορείς αν το θες να μη μου μιλήσεις ποτέ, για το τι κρύβεις εκεί στην καρδιά σου
Μπορείς αν το θες να μην μοιραστείς, τίποτα μαζί μου για το παρελθόν σου
Μπορείς ακόμη αν το θες να μην με πάρεις μαζί, ούτε στο μέλλον σου
Δικαίωμα σου
Από την καρδιά σου όμως δεν μπορείς να σκεπάσεις τίποτε
Από την καρδιά σου δεν μπορείς να κρύψεις τίποτε
Είναι το δικό της δικαίωμα
Εγώ θέλω μόνο να ξέρει,αν γνωρίζει πως για κάποιον είσαι πραγματικά πολύτιμος, εσύ και μόνο εσύ
Θέλω να ξέρει,αν τολμάς να την απογοητεύεις εσύ ο ίδιος, με το να μην είσαι ο εαυτός σου
Θέλω να ξέρει,πως μπορεί να δει την ομορφιά της ζωής, ακόμη και σε μια μέρα που δεν είναι όμορφη
Θέλω να ξέρει,πως έχει κάτι να την στηρίζει μέσα της, όταν όλα γύρω καταρρέουν
Και τώρα, θέλω να ξέρω…
Αν μπορείς να βγεις μαζί μου στην βροχή δίχως να προσέχεις, δίχως να γίνεις ρεαλιστής, δίχως να θυμάσαι τα όρια σου
Εγώ θέλω να ξέρω αν τολμάς, αν αντέχεις, αρκεί να μην την προδώσεις.
